ProsteNawyki

Proste sposoby na poprawę jakości życia

Jak przestać próbować optymalizować swoje życie

  • W dzisiejszych czasach tak wiele osób próbuje optymalizować swoje życie pod każdym względem — i jestem tak samo winny jak każdy inny. Optymalizacja życia wydaje się być motywem przewodnim dla wielu z nas.

    Ale rzecz w tym, że… to nigdy się nie kończy. Możesz spędzić miesiące, próbując zoptymalizować każdy aspekt swojego życia… a i tak będziesz mieć poczucie, że trzeba zrobić jeszcze więcej. Dzieje się tak dlatego, że pod sposobem myślenia o optymalizacji kryje się ukryty przekaz: Moje życie takie, jakie jest w tej chwili, nie jest wystarczająco dobre.

    Chcemy zoptymalizować swoje zdrowie, ponieważ boimy się, że bez tego nie poradzimy sobie w przyszłości. Chcemy zoptymalizować swoją produktywność, ponieważ osądzamy siebie za to, że nie jesteśmy bardziej produktywni. Chcemy zoptymalizować poranne rutyny, rutyny snu, finanse i wiele więcej… ponieważ boimy się, że nie radzimy sobie w życiu wystarczająco dobrze.

    To nastawienie wynika z fundamentalnego niezadowolenia z naszego życia i z nas samych.

    Zawsze spoglądamy w kierunku lepszej przyszłości, zamiast po prostu żyć z wdzięcznością za życie, które już mamy przed sobą.

    Ma to swoją cenę: wywieramy na siebie presję, stresujemy się, porównujemy swoje życie z życiem wszystkich innych osób w mediach społecznościowych, spieszymy się (bo zwalnianie nie jest optymalne), ciągle czujemy, że jesteśmy w tyle, że nigdy nie skończyliśmy. Czy brzmi to znajomo?

    Co więc możemy robić zamiast tego?

    Przyjrzyjmy się kilku zasadom Nieoptymalizowanego Życia.

    1. Pozwól, aby niektóre rzeczy były nieoptymalne. Warto zadać sobie pytanie, dlaczego chcesz, by wszystko było optymalne — czy kryje się za tym lęk, że jeśli coś nie będzie najbardziej optymalne, będziesz robić coś źle albo poniesiesz porażkę? Powstały całe branże oparte na tym, że ludzie chcą optymalizować wszystko i boją się, że ominie ich to, co absolutnie najlepsze. Można być nieefektywnym lub nieoptymalnym, jeśli oznacza to wiele godzin mniej stresu. Baw się dobrze podczas wykonywania zadania, ciesz się aktywnością, nie martw się perfekcją. Wędruj i odkrywaj.
    2. Pozwól sobie robić rzeczy bez myślenia o rezultacie. A co, jeśli mógłbyś coś rozpocząć i nie musieć dotrzeć do określonego miejsca? Uczę się teraz gry w go i przyjemnie jest po prostu uczyć się dla samej nauki, bez potrzeby „stania się dobrym” czy osiągnięcia określonej rangi.
    3. Ćwicz dochodzenie do „wystarczająco dobrze”. Nie wszystko musi być absolutnie perfekcyjne — w istocie większość rzeczy nie musi. Możesz spróbować osiągnąć poziom wystarczająco dobry… a potem na tym poprzestać i być z tego zadowolonym.
    4. Nie skupiaj się zbyt mocno na wskaźnikach. Jasne, niektóre rzeczy trzeba śledzić, ale nie wszystkie. Wiele znaczących rzeczy jest lepszych, gdy nie śledzi się ich ani nie mierzy postępów.
    5. Najważniejsze: od ulepszania do doceniania. Zamiast pytać: „Jak mogę uczynić to jeszcze lepszym?”… możesz zapytać: „Co już jest w tym piękne?”. Praktyka doceniania jest głęboka i potężna.

    Pozwól sobie być człowiekiem. Nie jesteś projektem do ulepszenia. Nie musisz ciągle się aktualizować.

    Rozwój jest przyjemny, ale kurczowe trzymanie się postępu i perfekcji odbiera całą radość. Niech to będzie radosne! Niech wynika z ciekawości i przyjemności, a nie ze wszystkich sposobów, na które czujemy się niewystarczający.

    I ćwicz po prostu bycie tutaj, bez konieczności dotarcia dokądkolwiek.